Η Μύκονος είναι ο ταξιδιωτικός προορισμός που ενσαρκώνει με τον πλέον έκδηλο τρόπο το τρίπτυχο της δημοτικότητας του Ελληνικού καλοκαιριού: ήλιος, θάλασσα και έντονη νυχτερινή ζωή. Αν προσεγγίσει κανείς το νησί κατά τις νυχτερινές ώρες, μπορεί και να αποπροσανατολιστεί, αφού τα φώτα απλώνονται σχεδόν σε όλη του την έκταση, δίνοντας την εντύπωση πως φτάνει κανείς σε κάποιο λιμάνι της ενδοχώρας. Το φαινόμενο εντείνεται ακόμα περισσότερο, αν συναντήσετε κάποιες από τις πλωτές πολιτείες, τα σύγχρονα κρουαζιερόπλοια δυναμικότητας οκτακοσίων έως δυόμισι χιλιάδων θέσεων, που συχνά κάνουν την εμφάνισή τους στο λιμάνι της Μυκόνου, μεταφέροντας τους πιο εύρωστους οικονομικά τουρίστες. Η Χώρα της Μυκόνου αποτελεί από τη δεκαετία του 50 έναν από τους πιο αγαπημένους ταξιδιωτικούς προορισμούς στον πλανήτη.
Παρά την τουριστική ανάπτυξη, έχει κατορθώσει να περισώσει αρκετά από τα οικιστικά χαρακτηριστικά της. Τα αμέτρητα στενά σοκάκια, οι ανεμόμυλοι, τα ασβεστωμένα πεζούλια, οι γαλάζιοι και κόκκινοι τρούλοι –είναι όλα εδώ. Τα σπιτάκια είναι κυβόσχημα και εξακολουθούν να παίζουν με το λευκό και το γαλάζιο, παράγοντας ένα σύνολο αρμονικό. Σήμα κατατεθέν της πόλης, που η εικόνα του έχει κάνει πολλές φορές το γύρο του κόσμου, είναι οι κάτω Μύλοι, οι ανεμόμυλοι που βρίσκονται στο χαμηλό λόφο ΝΑ της Χώρας. Στην πόλη της Μυκόνου, εκτός από τα καταστήματα στα οποία χτυπάει πολύ συχνά η καρδιά της Ευρωπαϊκής μόδας, αξίζει να επισκεφθείτε τη συνοικία της Αλευκάνδρας, για να απολαύσετε τη δύση από την επονομαζόμενη Μικρή Βενετία –που επίσης έχει κάνει το γύρο του κόσμου σε φωτογραφίες και καρτ ποστάλ- και το Δημαρχείο που στεγάζεται σε ένα κομψό κτίριο με κεραμοσκεπή και εμφανείς κλασσικές επιρροές του 1780. Δίπλα στο Δημαρχείο βρίσκεται το νεοκλασικό κτίριο του πρώτου δημόσιου σχολείου της Μυκόνου (του Μαύρου) που χτίστηκε το 1857. Ακριβώς μπροστά στη θάλασσα, βρίσκεται κ ο μικρός ναός του Αγίου Νικολάου της Καδένας (1700). Κοντά στο Δημαρχείο θα βρείτε το Λαογραφικό Μουσείο της Μυκόνου, ενώ στην πόλη λειτουργούν επίσης τρία ακόμα πολύ αξιόλογα μουσεία – Αρχαιολογικό, Ναυτικό και το Αγροτομουσείο-Μύλος του Μπόνη.
Πίσω από τη Μικρή Βενετία βρίσκεται ένα από τα πιο φωτογραφημένα χριστιανικά μνημεία της χώρας. Πρόκειται για το ναό της Παναγίας Παραπορτιανής, που στην ουσία συνιστά ένα σύμπλεγμα 5 μικρότερων ναών -4 στη βάση και ένας που επικάθεται σαν τρούλος πάνω στις υπόλοιπες. Ο αρχαιότερος είναι των Αγίων Αναργύρων (14ος αιώνας) ενώ οι άλλοι ολοκληρώθηκαν το 1920. Το όνομα «Παραπορτιανή» οφείλεται στο γεγονός ότι βρισκόταν δίπλα στη μικρή πύλη (παραπόρτι) του μεσαιωνικού κάστρου. Όμορφος είναι και ο μητροπολιτικός ναός της Χώρας – Ζωοδόχος Πηγή ή Μεγάλη Παναγιά, όπως τον αποκαλούν εδώ εξ αιτίας του μεγέθους του. Ο ναός είναι χτισμένος πριν από το 1650, όπως μαρτυρούν οι πολύ αξιόλογες βυζαντινές εικόνες του. Εξαιρετικής τέχνης είναι ο δεσποτικός θρόνος και το βενετσιάνικο ξυλόγλυπτο τέμπλο του. Νότια της πόλης, στη Βρύση, κοντά στις εγκαταστάσεις του ξενοδοχείου «Θαρρόη», ανακαλύφθηκε θολωτός τάφος της Μυκηναϊκής περιόδου (14ος αι. Π.Χ.). Στο κεντρικότερο σημείο της πόλης, πάνω στον εμπορικότερο δρόμο, δίπλα σε καφέ-μπαρ και εστιατόρια, μπορείτε ακόμη να δείτε τα Τρία Πηγάδια, από όπου υδρευόταν όλη η Χώρα τον 18ο αι. Σε απόσταση περίπου 5 χλμ. Βόρεια της Χώρας, στο ΒΔ ακρωτήριο Αρμενιστής, αξίζει να επισκεφτείτε το Φάρο της Μυκόνου που κατασκευάστηκε το 1891. Ο φάρος βρίσκεται σε πύργο ύψους 19 μέτρων, ενώ ο παλιός μηχανισμός του εκτίθεται στην αυλή του Ναυτικού Μουσείου Αιγαίου.
Στο λόφο του Παλαιόκαστρου, στο μυχό του Πανόρμου, βρίσκεται η σημαντικότερη αρχαιολογική θέση στο έδαφος του νησιού, με κατάλοιπα αρχαίου τείχους και κτισμάτων καθώς και κεραμικής των Γεωμετρικών, Αρχαϊκών και Ελληνιστικών χρόνων, ακριβώς κάτω από το βενετσιάνικο κάστρο των Γκίζι, πάνω από το οποίο βρίσκεται η γυναικεία Μονή Παλαιοκάστρου που ιδρύθηκε τον 18ο αι. Εδώ εικάζεται ότι βρισκόταν η δεύτερη αρχαϊκή πόλη της Μυκόνου. Λίγο βορειότερα και πιο παραλιακά, στη Φτελιά, έχουν εντοπιστεί λείψανα νεολιθικού οικισμού που ανάγονται την 5η χιλιετία π.Χ. Κοντά βρίσκεται και το γραφικότερο ίσως χωριό της Μυκόνου, η Άνω Μερά, καθώς και η Μονή της Παναγιάς Τουρλιανής (1543) γύρω από την οποία αναπτύχθηκε στη συνέχεια ο οικισμός. Η παράδοση θέλει το τέμπλο, τον άμβωνα και τις εικόνες του καθολικού φιλοτεχνημένες στη Φλωρεντία της Ιταλίας. Στην ύπαιθρο της Μυκόνου θα συναντήσετε σε διάφορα σημεία λείψανα αρχαίων τετραγώνων ή στρογγυλών πύργων, που εικάζεται ότι αποτελούσαν τμήμα της αμυντικής στρατηγικής του νησιού.. Τέτοιες κατασκευές θα δείτε πίσω από τον Πλατύ Γιαλό, στην τοποθεσία Πόρτες, που πήρε τ’ όνομά της από τους τρείς λαξεμένους μονόλιθους από γρανίτη, που κάποτε αποτελούσαν την πύλη του πύργου, τον πύργο της Ληνούς, με ίχνη οχυρωματικού περιβόλου και δύο πρωτοχριστιανικά εκκλησάκια. Στο ακρωτήριο Ταρσανάς, στις ΝΔ ακτές, πάνω τη χερσόνησο Διβούνια ή Δίμαστο (Μαστοί της Αφροδίτης) που χωρίζει την παραλία της Αγίας Άννας από την παραλία Καλαφάτη, έχουν εντοπιστεί λείψανα προϊστορικού οικισμού. |
